Μέρος Α’
Για πάνω από έναν χρόνο, όλοι μας αναρωτιόμαστε πώς θα είναι η δουλειά
μετά την πανδημία. Για πολλές εταιρείες η απάντηση είναι μία: ένα υβριδικό μοντέλο, που συνδυάζει προσωπική και απομακρυσμένη εργασία.
Η συζήτηση για το πώς θα λειτουργήσει αυτό το νέο μοντέλο εργασίας και ποια τεχνολογικά εργαλεία θα χρειαστούν έχει ήδη ξεκινήσει. Πιο σημαντικό, όμως, είναι το ποιες δεξιότητες θα χρειαστούμε και θα πρέπει να αναπτύξουμε. Για να μπορέσουμε όλοι να υπάρξουμε σε αυτό το νέο μοντέλο, που, πέραν των δεξιοτήτων και των εξειδικεύσεων, θα ορίζεται από την αλλαγή ρουτίνας και τη συνεχόμενη αβεβαιότητα, θα πρέπει να αναπτύξουμε και κάποιες ανθρώπινες πλευρές, όπως ενσυναίσθηση, ανθεκτικότητα, συνεργασία, ομαδικότητα και δημιουργικότητα.
Όλα τα παραπάνω θα μας βοηθήσουν να προσαρμοστούμε σε αυτές τις συνεχείς αλλαγές και τα νέα περιβάλλοντα με βιώσιμο τρόπο. Ο τρόπος με τον οποίο εργαζόμαστε αλλάζει και γίνεται πιο ευέλικτος και οι χώροι εργασίας μας περισσότεροι. Οι ανθρώπινες δεξιότητες γίνονται ακόμη πιο σημαντικές τόσο για τα άτομα όσο και για τις εταιρείες.
Αυτές είναι βασικές δεξιότητες που μας επιτρέπουν να μεγιστοποιήσουμε τα αποτελέσματα και να μπορούμε να ανταποκριθούμε σε κάθε εργασία. Ένα θετικό πρόσημο της πανδημίας είναι η κατάργηση της διάκρισης μαλακών και σκληρών δεξιοτήτων.
Η ανάγκη για υβριδικές δεξιότητες αυξανόταν ακόμη και πριν από την πανδημία. Ο αυτοματισμός και η μηχανική μάθηση υστερούν σε σχέση με τις ανθρώπινες δεξιότητες –δημιουργικότητα, ενσυναίσθηση, συνεργασία, καινοτομία, σύνθετη επίλυση προβλημάτων, ομαδική εργασία–, που δεν μπορούν να αυτοματοποιηθούν. Αυτές είναι δεξιότητες που υπονομεύονται σοβαρά όταν οι άνθρωποι είναι αγχωμένοι, εξαντλούνται και φτάνουν στα όριά τους. Και αυτή η εξάντληση επιδεινώθηκε τον τελευταίο χρόνο πολύ έντονα.
Έτσι, η πανδημία ήταν μια αναγκαστική συνάρτηση, παίρνοντας μια μπάλα καταστροφής σε ένα μοντέλο εργασίας που είχε ήδη καταρρεύσει. Επιταχύνοντας τόσο την κρίση όσο και τη λύση –έναν τρόπο εργασίας που δίνει προτεραιότητα σε αυτές τις ανθρώπινες δεξιότητες–, η πανδημία έχει προωθήσει γρήγορα το μέλλον μας.
Όπως έγραψε η Erica Pandey στο Axios: «Η πανδημία υπήρξε επιταχυντική για κάθε τάση εργασίας –καλό και κακό». Καθώς βγαίνουμε από την πανδημία, είναι σαφές ότι οι άνθρωποι θέλουν να παραμείνουν στην ευελιξία της υβριδικής εργασίας.
Τον Μάρτιο, ο ιστότοπος για θέσεις εργασίας ανέφερε πράγματι ότι οι λίστες στις ΗΠΑ που προσφέρουν απομακρυσμένη εργασία έχουν διπλασιαστεί από την έναρξη της πανδημίας. Και σε μια αναφορά επιστροφής στον χώρο εργασίας, σχεδόν οι μισοί υπάλληλοι που ρωτήθηκαν δήλωσαν ότι θα παραιτούνταν αν ένας εργοδότης δεν προσέφερε μια υβριδική επιλογή.
Ταυτόχρονα, δεν είμαστε τελείως έτοιμοι να παραιτηθούμε από τα οφέλη της προσωπικής συνεργασίας. Μια έκθεση της PwC σχετικά με τον επαναπροσδιορισμό του χώρου εργασίας διαπίστωσε ότι σχεδόν το 90% των εργαζομένων δηλώνουν ότι ένα φυσικό γραφείο είναι ζωτικής σημασίας για τη συνεργασία και τη δημιουργία ομάδων. Και, όπως δείχνει η έρευνα, η σύνδεση στο Διαδίκτυο είναι τελείως διαφορετική από τη διά ζώσης επαφή.
Η εικονική επικοινωνία –για να μην αναφέρουμε την εμπειρία του να βρίσκεσαι σε κατάσταση κρίσης– κάνει τους ανθρώπους πιο αρνητικούς, πιο αποσπασμένους, λιγότερο πρόθυμους να συνεργαστούν με άλλους, λιγότερο πιθανό να μοιραστούν χρήσιμες πληροφορίες, με λιγότερη εμπιστοσύνη και λιγότερο πρόθυμους να ακούσουν νέες ιδέες.
Μια πρόσφατη εσωτερική έρευνα της Microsoft ανέδειξε ότι ο αριθμός των εργαζομένων που αισθάνονται συνδεδεμένοι μειώθηκε από 91% τον Απρίλιο του 2020 σε 71% τον Φεβρουάριο του 2021. «Καθώς προσαρμόζουμε την υβριδική εργασία, η δουλειά μας είναι να αναζητήσουμε τρόπους για να επαναφέρουμε αυτά τα επίπεδα όπως ήταν πριν» είπε ο επικεφαλής της ανάλυσης ανθρώπων της Microsoft, Dawn Klinghoffer.
Η διαχείριση όλων αυτών των συγκρουόμενων αναγκών θα είναι εξίσου σημαντική με την επείγουσα μετάβαση σε απομακρυσμένες εργασίες στην αρχή της πανδημίας. Και θα έρθει σε μια εποχή που οι άνθρωποι θα είναι ιδιαίτερα κουρασμένοι μετά από ένα έτος πανδημίας.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ανθρώπινες δεξιότητες θα είναι κεντρικές σε οποιονδήποτε υβριδικό συνδυασμό επιλέγει μια εταιρεία για το μέλλον.
Αδράξτε τη στιγμή για να επανεξετάσετε την παραγωγικότητα
Ποτέ άλλοτε, από τότε που ξεκίνησε η βιομηχανική επανάσταση, δεν είχαμε επανεξετάσει τόσο ουσιαστικά τα πάντα για το πού και τον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε.
Έχουμε την ευκαιρία μιας γενιάς να δημιουργήσουμε έναν νέο φυσιολογικό τρόπο, που να βασίζεται στο πώς πραγματικά αποδίδουμε στα καλύτερά μας. «Οι άνθρωποι τώρα κάνουν πίσω και σκέφτονται τις ποιοτικές πτυχές του να είναι παραγωγικοί έναντι του ποσοτικού» δήλωσε η Sandra Bond Chapman, γνωστική νευροεπιστήμονας στο Κέντρο BrainHealth στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Ντάλας. «Αντί για πόσα πράγματα έχουμε κάνει, έχουμε τώρα την ευκαιρία να στραφούμε προς τα μέτρα που έχουν μεγαλύτερη σημασία: Ήμουν πιο καινοτόμος; Ήμουν πιο συγκεκριμένος; Ήμουν πιο κοινωνικά καθοδηγημένος»;
Όταν διανέμεται το εργατικό δυναμικό μας, μπορεί να πιστεύουμε ότι τα μηνύματα αποσβένονται, αλλά στην πραγματικότητα είναι το αντίθετο. Όπως το έθεσε ο οργανωτικός ψυχολόγος Adam Grant: «Μία από τις αγαπημένες μου γνώσεις για τις ομάδες είναι ότι είναι σαν ενισχυτές –ό,τι κι αν βάλετε βγαίνει πιο δυνατά. Όταν απομακρυνόμαστε, αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο. Όλα τα μικρόφωνά μας εκτοξεύονται ταυτόχρονα και αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα».
Τώρα είναι, λοιπόν, η ώρα να μεταφέρουμε το σημαντικό μήνυμα ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε τη συλλογική ψευδαίσθηση ότι για να είμαστε παραγωγικοί πρέπει να εργαζόμαστε 24/7 και να προκαλέσουμε έτσι εξάντληση. Αντ’ αυτού μπορούμε να διαδώσουμε την τελευταία επιστήμη και τα δεδομένα σχετικά με τη μείωση των αποδόσεων και τη σημασία της διαχείρισης της ενέργειάς μας, όχι του χρόνου μας.
Πηγή: www.thriveglobal.com
Αρθογράφος: Arianna Huffington, Thrive Global Founder & CEO
Επιμέλεια: Άγγελος Χατζηδάκης