Τάσσος Κ. Κυριακίδης

Ο Τάσσος Κ. Κυριακίδης ολοκλήρωσε το B.Sc. ως υπότροφος Fulbright στο UCLA (Biochemistry, 1993) και έλαβε το διδακτορικό του στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Γέιλ στο Τμήμα Επιδημιολογίας Μεταδοτικών Ασθενειών, το 1999 (Yale School of Public Health; Epidemiology of Infectious Diseases; 1999).

Είναι επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Γέιλ, όπου βοηθά στον σχεδιασμό και την καθοδήγηση σε πολυάριθμα κλινικά ερευνητικά έργα. Συμβουλεύει και κατευθύνει τη μεθοδολογία, τις διαδικασίες, τη διαχείριση δεδομένων και τη στατιστική ανάλυση για πολλά ερευνητικά πρωτόκολλα. Έχει διατελέσει μέντορας για ερευνητές σε διεθνή συνέδρια για το AIDS, ενώ σήμερα καθοδηγεί μεταπτυχιακούς φοιτητές και είναι κριτής Στατιστικής σε περιοδικά υψηλής απήχησης (Lancet Infectious Diseases; Lancet Gastroenterology & Hepatology).

Είναι ο συμπροτείνων για την ίδρυση ενός ινστιτούτου για την Ελιά στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Γέιλ, που θα επικεντρωθεί στην ελιά και τα προϊόντα της, και στα πλεονεκτήματά τους για την ανθρώπινη και πλανητική υγεία. Δίνει συχνά ομιλίες για τα οφέλη του ελαιολάδου στην υγεία και είναι ο κύριος ερευνητής μιας ερευνητικής πρότασης (εν αναμονή έγκρισης χρηματοδότησης) για την αξιολόγηση των οφελών των επιτραπέζιων ελιών σε καρδιαγγειακούς δείκτες σε φοιτητές στο Γέιλ. Επίσης, είναι μέλος του Legacy Circle του Massaro Community Farm, στην πόλη Woodbridge στο Connecticut και μέλος του Συμβουλίου του Συλλόγου Αποφοίτων του Γέιλ στη Δημόσια Υγεία (Association of Yale Alumni in Public Health), του οποίου διετέλεσε και πρόεδρος.

Επιπλέον, είναι διευθυντής στο Κέντρο Κλινικών Μελετών του Τμήματος Υποθέσεων Βετεράνων των ΗΠΑ (VACSPCC-West Haven, Connecticut), ενός κέντρου συντονισμού κλινικών μελετών, όπου έχει εργαστεί τα τελευταία 25 χρόνια σε σημαντικές κλινικές μελέτες σχετικά με: θεραπεία HIV/AIDS (The OPTIMA Clinical Trial); χειρουργική επέμβαση για (The OVER Clinical Trial); PTSD (The VIP-STAR Clinical Trial).

Επίσης, με την ιδιότητά του ως διευθυντή, συντονίζει και επιβλέπει τις δραστηριότητες σε πέντε κλινικές μελέτες και ένα πρόγραμμα Ογκολογίας με έμφαση στον καρκίνο του πνεύμονα, σε 112 ιατρικά κέντρα που υπόκεινται στο Τμήμα Υποθέσεων Βετεράνων των ΗΠΑ.

Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στην Κύπρο, ποιο ήταν το έναυσμα για να κάνετε σπουδές στη Βιοχημεία;

Στο σχολείο, μου άρεσε πολύ το μάθημα της βιολογίας και, ένα κλικ πιο κάτω, της χημείας. Σκεπτόμενος μια μελλοντική πορεία σε τομείς Ιατρικής/Δημόσιας Υγείας, αποφάσισα ότι η Βιοχημεία θα ήταν καλή βάση προς αυτήν την κατεύθυνση.

Αν και η κύρια ερευνητική σας εστίαση είναι στον τομέα των λοιμωδών νοσημάτων, με ιδιαίτερη έμφαση στο HIV/AIDS και τη θεραπεία του, έχετε δείξει ενδιαφέρον και για την κοινωνικοπολιτισμική διάσταση των ωφελειών της ελληνικής-μεσογειακής διατροφής. Πώς θα χαρακτηρίζατε τη διατροφή των Ελλήνων σήμερα;

Η διατροφή στο επίκεντρο της ιστορίας, της κουλτούρας και της υγείας. Είμαστε τυχεροί που γεννηθήκαμε στη Μεσόγειο και για χιλιάδες χρόνια τη συνοδεύει μια δίαιτα, δηλαδή ένας «τρόπος ζωής» σημαίνει η λέξη στα αρχαία ελληνικά. Δυστυχώς, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, έχουμε απομακρυνθεί κάπως από τη φιλοσοφία και το βίωμα της μεσογειακής διατροφής. Αν και διατηρούμε κάποια στοιχεία της δίαιτας αυτής, τα διατροφικά στοιχεία δεν αντικατοπτρίζουν αυτό που είχαν εμπνευστεί στην Κρήτη και σε περιοχές της Μεσογείου και που διατυπώθηκε για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

Έχετε πιστοποιηθεί ως Sommelier ελαιόλαδου από το International Culinary Center και το Olive Oil Education Lab στη Νέα Υόρκη. Τι απήχηση θα λέγατε ότι έχει το ελαιόλαδο στο εξωτερικό;

Θα έλεγα, τα τελευταία 10-15 χρόνια, υπάρχει, τουλάχιστον στην Αμερική, μια αυξημένη απήχηση για το ελαιόλαδο. Αν και η κατανάλωση στην Αμερική είναι κοντά στο 1 λίτρο ανά άτομο, ανά έτος, υπάρχει μια μικρή ανοδική πορεία. Αν αναλογιστούμε ότι η μεσογειακή διατροφή έχει ανακηρυχθεί από το US News and World Report, για 7η συνεχή χρονιά, η καλύτερη δίαιτα και ότι το ελαιόλαδο είναι βασικός πυλώνας αυτής της διατροφής, σιγά σιγά, μπαίνει το ελαιόλαδο στην καθημερινότητα, αν και όχι σε ποσότητες και επίπεδα που βλέπουμε σε μεσογειακές χώρες.

Ζείτε, το περισσότερο διάστημα, στο εξωτερικό, τι συνέβαλε σε αυτήν την επιλογή σας;

Τελειώνοντας το διδακτορικό μου, έκανα μια προσπάθεια επιστροφής στην Κύπρο. Ήταν η περίοδος που μόλις άρχιζαν να στήνονται τα διάφορα πανεπιστήμια στο νησί και έκρινα ότι δεν ήταν ακόμα κατάλληλες οι συνθήκες, από επαγγελματικής άποψης, επαναπατρισμού. Έτσι αποφάσισα ότι, αν και δύσκολη η επιλογή να μείνω στην Αμερική, θα μπορούσα έστω και εξ αποστάσεως να βοηθήσω όσο μπορώ στον τομέα μου. Από τότε δραστηριοποιούμαι σε ερευνητικά προγράμματα στην Κύπρο σε συνεργασία με ακαδημαϊκά και ερευνητικά κέντρα. Έτσι, βρήκα, νομίζω, τη χρυσή τομή και έχω εντάξει τις δραστηριότητές μου στην Κύπρο στο φάσμα μιας εδραιωμένης καριέρας, πλέον, στην Αμερική. Νοσταλγώ το νησί καθημερινά, αλλά πιστεύω, προς το παρόν τουλάχιστον, ότι καλύτερα προσφέρω ό,τι μπορώ από εδώ και μέσω των τριών-τεσσάρων επισκέψεων κάθε χρόνο. Δεν το κρύβω, θα μπορούσα, και θέλω, να έχω πιο συχνή και μεγαλύτερης διάρκειας παρουσία στην πατρίδα μου και να προσφέρω ακόμα περισσότερο. Στην πορεία, και στις κατάλληλες συνθήκες, θα δείξει πώς θα πραγματοποιηθεί αυτό. Εύχομαι πολύ σύντομα…

Ισχύει ότι στο εξωτερικό υπάρχουν περισσότερες και ισότιμες ευκαιρίες επαγγελματικής εξέλιξης ή είναι απλά ένας μύθος;

Δεν είναι μύθος. Υπάρχουν ευκαιρίες συνεχώς που σου προσφέρονται. Το θέμα είναι να τις αρπάζεις και να τις αξιοποιείς. Αυτό που ίσως διαφέρει είναι ότι σε χώρες όπως η Αμερική δεν μπαίνεις σε καλούπια. Ένας βιοχημικός δεν είναι αναγκαίο και απαραίτητο να μπει σε εργαστήριο. Δεν είναι μόνο αυτά που έμαθες στο πανεπιστήμιο, αλλά η όλη εκπαίδευση, η πορεία, που σου δίνει τα εφόδια να εκμεταλλευτείς ευκαιρίες σε άλλους τομείς. Και δεν είναι μόνο να κυνηγάς τις ευκαιρίες, αλλά να δημιουργείς συνθήκες για νέες ευκαιρίες. Σαν βιοχημικός και επιδημιολόγος μεταδοτικών ασθενειών, βρήκα τον εαυτό μου να μπαίνω σε μια προσπάθεια για τη δημιουργία ενός προγράμματος/κέντρου/ινστιτούτου για την ελιά και τα τόσα θετικά πρόσημα για την ανθρώπινη και πλανητική υγεία. Πάντα πίστευα, σαν δημόσια υγεία, τουλάχιστον εδώ στην Αμερική, δεν δίνεται σχεδόν καθόλου έμφαση σε θέματα διατροφής και υγείας. Έτσι, σκεπτόμενος όλα αυτά, μια μέρα, τον χειμώνα του 2018, σε μια συζήτηση με τον φίλο και συνεργάτη δρα Βασίλη Βασιλείου, διευθυντή του Τμήματος Περιβαλλοντικής Υγείας στη σχολή δημόσιας υγείας στο Γέιλ, το βάλαμε μπρος και από ιδέα το κάναμε πράξη. Κι αυτό είναι επιπρόσθετο από τα τόσα άλλα, πολλά, με τα οποία και οι δυο μας ασχολούμαστε. Δημιουργήσαμε τις συνθήκες, είδαμε τη δυναμική πίσω από αυτό, το ξεκινήσαμε. Άρα δεν είναι μύθος, γίνεται!

Ποιες είναι οι φιλοδοξίες και τα μελλοντικά σας σχέδια;

Να προσφέρω απλόχερα ό,τι και όσο μπορώ, όσες γνώσεις και εμπειρίες έχω και θα μαζέψω στην πορεία, σε έναν κόσμο που έχει τόσο πολλή ομορφιά, αλλά εμείς, σαν άνθρωποι, δυστυχώς, πασχίζουμε με εμμονή, καθημερινά, να τον αμαυρώνουμε. Μας ενώνουν τόσο πολλά και για μένα το «όχημα» αυτής της σύνδεσης είναι η διατροφή, η κουβέντα, το φαγητό, το ελαιόλαδο. Ενώνει ανθρώπους και, στην πορεία, τους δένει.

Πώς διαχειρίζεστε τις ανησυχίες και τους φόβους σας;

Παραδέχομαι ότι, πολλές φορές, προστρέχω σε διάφορα και αυτό, από μόνο του, συχνά, δημιουργεί μιαν ανήσυχη αύρα. Έχω καταλήξει, ειδικά μέσω περιστατικών που έχουν σχέση με την υγεία, σε έναν τρόπο ζωής στον οποίο, όσο μπορώ, όλα να είναι επικεντρωμένα στο «τώρα», με πολλή εκ προθέσεως σκέψη. Και αυτό το έχω μάθει διά βίου από τα παιδιά μου και από τον τόσο διαφορετικό και εφήμερο τρόπο σκέψης τους.

Τι είναι ευτυχισμένη ζωή για εσάς;

Να μπορώ να δώσω και να είμαι δέκτης μιας πηγαίας, αυθεντικής και γνήσιας συνέργειας με συνανθρώπους. Είμαι ένα άτομο που με γεμίζει να συναναστρέφομαι με κόσμο, για να να μαθαίνω από αυτούς, να ζω στιγμές και εμπειρίες μαζί τους, άτομα από οποιονδήποτε χώρο, κουλτούρα και «πιστεύω». Είναι πραγματικά για μένα μαγεία να μοιράζομαι την ιστορία και τον βίο του συνανθρώπου. Μου δίνει ενέργεια και, κάθε φορά, με εξιτάρει. Εννοείται, φυσικά, και ακόμα καλύτερα, όλο αυτό να γίνεται με καλό φαγητό.

Τι σημαίνει επιτυχία για εσάς;

Την επιτυχία δεν τη μετρώ εγώ. Αφήνω άλλους να κρίνουν. Για μένα δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός να πετύχω το «άλφα» και το «βήτα». Ανέκαθεν κάνω αυτό που με τραβά, μου αρέσει και με ενθουσιάζει. Αν, στην πορεία, κάποιος/α κρίνει ότι αυτό αποτελεί μια επιτυχία, καλώς έχει. Είμαι πολύ αυστηρός με τον εαυτό μου. Κάνω κάτι γιατί σημαίνει κάτι για μένα, θα έχει θετικές επιπτώσεις για άλλους και συμβαδίζει με τα «πιστεύω» μου, τη συνείδησή μου και το «μέσα» μου. Έχω, πολλές φορές, απορρίψει ευκαιρίες που ίσως οδηγούσαν σε επιτυχία, απλά και μόνο γιατί ένιωθα ότι ο εσωτερικός μου κόσμος δεν θα συμβάδιζε. Αυτό είναι πολύ εμφανές σε όσους με ξέρουν. Αυτό είμαι, αυτό ακούν και αυτό βλέπουν.

Έχεις μια γεμάτη ζωή όταν…

Μοιράζομαι καλό φαγητό με άλλους. Γιατί, για μένα, όταν ο άλλος/η μοιράζεται μαζί σου φαγητό, μοιράζεται τις εμπειρίες του/ης, την ιστορία του/ης, την πορεία του/ης. Όταν μπορείς να μοιραστείς τη σκέψη σου, την ψυχή σου με συνανθρώπους χωρίς ατζέντα, χωρίς πίεση, χωρίς τυμπανοκρουσίες, και απλά να είσαι ο εαυτός σου, αυτό με γεμίζει. Να δίνεις και να παίρνεις χωρίς όρους και σκοπιμότητες. Έχω χαλάσει στενές και μακροχρόνιες φιλίες όταν αυτές δεν με γέμιζαν, γιατί έπαψαν να υπάρχουν τα πιο πάνω.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *