Περί αφοσίωσης

Αφοσίωση

Συχνά αναφερόμαστε σε αυτή ως αρετή

Τι συμβαίνει όμως αν μένουμε αφοσιωμένοι σε κάτι μη λειτουργικό; Όπως για παράδειγμα σε μια σχέση που μας πληγώνει ή σε ένα ιδανικό που δεν είναι δικό μας;

Είναι αρετή ή τροχοπέδη στη ζωή και την εξέλιξη μας;

Θα παραμείνουμε πιστοί σε ανθρώπους και ιδανικά που πλέον δεν λειτουργούν ή θα εξελιχθούμε ανακαλύπτοντας τις δικές μας; Και αν προχωρήσουμε, πώς θα διαχειριστούμε το άγχος που παράγει το καινούριο;

Ο κόσμος μας αλλάζει και μαζί με αυτόν, τα όρια της αφοσίωσης μπορεί να γίνονται ακόμη πιο γκρίζα. Δεν ζούμε πλέον μέσα στη γυάλα συγκεκριμένων αξιών, ανακαλύπτουμε καινούριες, εξελισσόμαστε

Για να καθαρίσουμε το γκρίζο τοπίο, είναι σημαντικό να έχουμε χτίσει ένα υποστηρικτικό πλαίσιο που θα μας συνοδεύσει σε αυτή την εξερεύνηση

Του να παραμείνει η αφοσίωση αρετή και όχι τροχοπέδη

Δημήτρης Κουτζαμάνης

Σύμβουλος ψυχικής υγείας, σύμβουλος ζεύγους

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *