Η Ιουλιέτα της Βερόνα

της Μαρίας Βόλλη

Κάθε χρόνο στις 16 Σεπτεμβρίου η Βερόνα γιορτάζει την επέτειο της γέννησης της Ιουλιέτας, της πιο διάσημης ίσως λογοτεχνικής ηρωίδας.

Σύμφωνα με το θεατρικό έργο του Σέξπιρ «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», η ηρωίδα γεννήθηκε την παραμονή της κέλτικης γιορτής Λάμαστιντ (1η Αυγούστου), δηλαδή την 31η Ιουλίου. Πώς, λοιπόν, προέκυψε ως ημερομηνία γενεθλίων η 16η Σεπτεμβρίου;

Ο Σέξπιρ δεν ήταν πρώτος που έπλασε την αθάνατη αυτή ερωτική ιστορία. Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτας προϋπήρχαν σε ένα κείμενο του Λουίτζι ντα Πόρτο (1485-1529) με τίτλο «Η προσφάτως ανακαλυφθείσα ιστορία των δύο ευγενών εραστών». Το κείμενο του ντα Πόρτο μελέτησε επιμελώς ο καθηγητής Τζουζέπε Φράνκο Βιβιάνι και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ιουλιέτα γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου, καθώς ο συγγραφέας αναφέρει ως ημερομηνία γέννησής της την εορτή της Αγίας Ευφημίας, η μνήμη της οποίας τιμάται τόσο από την Ρωμαιοκαθολική όσο και από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 16 Σεπτεμβρίου.

Η Βερόνα είναι μια από τις μαγικότερες και αρχαιότερες πόλεις της βόρειας Ιταλίας, χτισμένη τον 1ο αιώνα π.Χ. στις όχθες του ποταμού Adige δίπλα στην λίμνη Garde. Η αρχιτεκτονική της, η οποία μαρτυρά 2.000 χρόνια ιστορίας από την αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, την τοποθέτησε στην Παγκόσμια Κληρονομιά της UNESCO. Αυτή την υπέροχη, γραφική πόλη επέλεξε ο Σέξπιρ για να ξετυλίξει την ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας και από τότε η Βερόνα από μια από τις ρομαντικές τοποθεσίες, που προτιμούν οι ερωτευμένοι όλου του κόσμου.

Κάθε χρόνο εκατομμύρια τουρίστες επισκέπτονται το «σπίτι της Ιουλιέτας». Στο εσωτερικό του σπιτιού βρίσκονται αντικείμενα και έπιπλα από τον 16ο και 17ο αιώνα, καθώς και τοιχογραφίες που αφηγούνται τον μοιραίο έρωτα των εραστών της Βερόνα.

Το Αρχοντικό των Καπουλέτων

Το επονομαζόμενο «Σπίτι των Καπουλέτων» ανήκε για χρόνια στην οικογένεια των Dell Capello και η ομοιότητα των ονομάτων Capelli – Capoulletti έδωσε την πεποίθηση ότι πρόκειται για την κατοικία της Ιουλιέτας. Το οίκημα είναι του 13ου αιώνα και σε μια απόπειρα αποκατάστασης προστέθηκαν τα παράθυρα και το μπαλκόνι (1936), γεγονός που έχει οδηγήσει σε διαφωνίες εδώ και χρόνια.

Οι ερωτευμένοι επισκέπτες ανεβαίνουν στο μπαλκόνι της Ιουλιέτας για να φιληθούν και να φωτογραφηθούν ή φωτογραφίζονται δίπλα στο άγαλμά της, που βρίσκεται στον κήπο. Σύμφωνα με τον θρύλο, οι γυναίκες πρέπει να αγγίζουν το δεξί στήθος της ηρωίδας για να τους φέρει ευτυχία, αιώνια αγάπη και γονιμότητα. Το άγαλμα φέρνει επίσης ευτυχία και στους εργένηδες, που αναζητούν τον έρωτα. Στις σχισμές, στα ανοίγματα των τοίχων της αυλής βρίσκονται διπλωμένα χιλιάδες σημειώματα ευχών, παρακλήσεων, επιθυμιών και εκμυστηρεύσεων με αποδέκτη την Ιουλιέτα.

Σήμερα, αν θέλετε να στείλετε το γράμμα σας σε αυτή και να σας δώσει απάντηση σε ένα ζήτημα καρδιάς που σας απασχολεί, τότε να είστε σίγουροι πως θα λάβετε τις καλύτερες συμβουλές. Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε http://www.julietclub.com/en/

Ο θρύλος και οι εκδοχές της ιστορίας

Για πολλούς δεν έχει καμία σημασία το γεγονός ότι δεν αποδεικνύεται ιστορικά η ύπαρξη των δύο εραστών. Γιατί ως καταδικασμένοι στην αιωνιότητα ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα είναι πέρα και πάνω από την έννοια του χρόνου. Οι δύο νέοι που έφτασαν στον θάνατο για να υπερασπιστούν την αγάπη τους, ήταν κατατρεγμένοι από τις οικογένειές τους που βρίσκονταν σε διαμάχη για παραπάνω από έναν αιώνα.

Η ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας είναι η ιστορία δύο νέων που έζησαν στη Βερόνα και πέθαναν ο ένας για τον άλλον το 1303. Αυτή είναι μία εκδοχή, αυτή που αγαπάμε σαν παραμυθένια τραγωδία. Σύμφωνα με μία άλλη, ο Σέξπιρ βασίστηκε σε ένα ποίημα του Άρθουρ Μπρουκ, παρότι ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα είναι συνέχεια της μακράς παράδοσης για τις τραγικές ιστορίες αγάπης. Μία τρίτη άποψη διατείνεται, ότι και ο Σέξπιρ είχε μια «σκοτεινή γυναίκα» στη ζωή του, η οποία αναφέρεται από τους ερευνητές ως «Dark Lady» και έχει εμπνεύσει πολλά σονέτα του, πιθανώς -σύμφωνα με κάποιους- και το αριστούργημα «Ρωμαίος και Ιουλιέτα».

Πηγή έμπνευσης

Σε κάθε εποχή υπάρχει χώρος για μια νέα αφήγηση αυτής της κλασικής ιστορίας. Ο Μπερλιόζ έγραψε την τρίπρακτη συμφωνία «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», όταν ερωτεύτηκε την ηθοποιό Χάριετ Σμίθσον που ενσάρκωσε την Ιουλιέτα το 1827 στο Παρίσι. Ο  Τσαϊκόφσκι έγραψε το συμφωνικό ποίημα Overture – Fantasy σε μορφή σονάτας, βασισμένο σε τρεις πράξεις. Η σύνθεση ολοκληρώθηκε το 1880 και περιλαμβάνει το περίφημο «Love Theme». Η όπερα του Σαρλ Γκουνό παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις δημοφιλέστερες μελοποιήσεις αυτού του δράματος. Ο Προκόφιεφ έγραψε τη μουσική για το διάσημο μπαλέτο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα».

Το έργο επηρέασε και τη τζαζ, όπως το «Fever» της Peggy Lee και «Such Sweet Thunder» του Duke Ellington. H πιο διάσημη μουσική θεατρική μεταφορά είναι το μιούζικαλ West Side Story με τη μουσική του Leonard Bernstein. Το κλασικό αριστούργημα είναι επίσης εντυπωσιακά δοσμένο με τον ιδιότυπο ποιητικό σκηνοθετικό τρόπο του Φράνκο Τζεφιρέλι στην αμερικάνικη ταινία του 1968 με την Ολίβια Χάσεϊ και τον Λέοναρντ Ουάιτινγκ. Το γνωστό έργο, μεταφερμένο στη σύγχρονη εποχή, αλλά με τους αυθεντικούς διαλόγους του ελισαβετιανού συγγραφέα ενέπνευσε και μια ακόμη δραματική αμερικανική ταινία του 1996 σε σκηνοθεσία Μπαζ Λούρμαν με τους Λεονάρντο Ντι Κάπριο και Κλερ Ντέινς.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *