Greek English French German Italian Japanese Russian Spanish

Get connected with Happy Life

Sign up for our newsletter



Διαφήμιση
Διαχείριση σκέψεων PDF Εκτύπωση E-mail

thoughtcontrolΠόσες φορές σας έχει τύχει να νιώθετε δυσάρεστα συναισθήματα αλλά να μην μπορείτε να αναγνωρίσετε το λόγο που νιώθετε έτσι; Σας έχει τύχει ποτέ να νιώθετε άσχημα και όταν σας ρωτούν «τι έχεις;» να απαντάτε με κάθε ειλικρίνεια «πραγματικά, δεν ξέρω, απλά δεν νιώθω καλά». Το να μην μπορούμε να αναγνωρίσουμε τις αιτίες των συναισθημάτων μας είναι αρκετά συχνό φαινόμενο.


Αυτό που πολλές φορές δεν συνειδητοποιούμε είναι ότι, στην πραγματικότητα, οι σκέψεις μας για μια κατάσταση είναι αυτές που καθορίζουν το συναίσθημά μας. Αυτό με τη σειρά του καθορίζει τη συμπεριφορά μας επί της συγκεκριμένης κατάστασης. Και φυσικά το αποτέλεσμα της συμπεριφοράς μας θα έρθει συνήθως να επιβεβαιώσει την αρχική μας σκέψη.


Το θέμα είναι ότι πολλές φορές οι σκέψεις που μας κατακλύζουν είναι τόσο πολλές και η ταχύτητα με την οποία περνούν από το μυαλό μας τόσο μεγάλη, με αποτέλεσμα να μην προλαβαίνουμε να τις συνειδητοποιήσουμε. Έτσι, πολλές από αυτές μένουν στο υποσυνείδητο. Ειδικά όταν δεν μπαίνουμε στον κόπο να αφιερώσουμε λίγο χρόνο στον εαυτό μας και να στραφούμε προς τα μέσα μας ώστε να τις εντοπίσουμε, τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα. Πολλοί από εμάς δυσκολευόμαστε πολλές φορές ακόμα και να εντοπίσουμε τι νιώθουμε, δηλαδή να ξεχωρίσουμε τα συναισθήματά μας, τα οποία πολλές φορές είναι και ανάμεικτα.


Για παράδειγμα, κάποιος έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας στην εργασία του ένα απαιτητικό project. Αυτό – δηλαδή η ολοκλήρωση του απαιτητικού project – αποτελεί το γεγονός. Η σκέψη κάποιου μπορεί να είναι αρνητική. Για παράδειγμα μπορεί να σκεφτεί «Δεν θα τα καταφέρω». Αυτή η σκέψη επηρεάζει σχεδόν αυτόματα το συναίσθημά του, με αποτέλεσμα το άτομο αυτό να νιώθει δυσάρεστα (θλίψη, στρες, απογοήτευση κ.λπ.). Η συμπεριφορά του λοιπόν μπορεί να είναι είτε η αποφυγή είτε η ελλιπής προετοιμασία είτε η αναβλητικότητα κ.λπ., με αποτέλεσμα τελικά όντως να μην τα καταφέρει. Και ενώ σίγουρα μεγάλο ρόλο παίζουν και οι εξωτερικές συνθήκες, συνήθως εμείς οι ίδιοι υπονομεύουμε το αποτέλεσμα των πράξεών μας, χωρίς τις περισσότερες φορές να το συνειδητοποιούμε. Αντίθετα, κάποιο άτομο όταν κάνει πιο θετικές σκέψεις σχετικά με αυτό το ίδιο γεγονός (π.χ. «Ευκαιρία να αναδείξω τις ικανότητές μου!») θα επηρεάσει θετικά και το συναίσθημά του (αισιοδοξία, ενθουσιασμός) και τη συμπεριφορά του, όντας πιο παρακινημένος να πετύχει το στόχο του και προετοιμασμένος καλύτερα για αυτό. Η επιτυχία του δεύτερου ατόμου είναι πιο σίγουρη.


Κάποιος μπορεί να πει ότι και το πρώτο άτομο, ακριβώς επειδή κάνει αυτές τις αρνητικές σκέψεις, και έχοντας σε μεγαλύτερο βαθμό το φόβο της αποτυχίας, μπορεί να πιεστεί περισσότερο και να δουλέψει πιο σκληρά, φτάνοντας κι αυτό με τη σειρά του στο ίδιο αποτέλεσμα, κάτι που έχουμε δει πολλές φορές να συμβαίνει. Αφού το αποτέλεσμα θα είναι όμως το ίδιο, είτε στη μία είτε στην άλλη περίπτωση, γιατί να μην επιλέξουμε τελικά τον πιο ανώδυνο για τον εαυτό μας τρόπο;


Όλα αυτά στη θεωρία είναι εύκολο να τα κατανοήσει κανείς. Και θα ακολουθήσει λογικά η ερώτηση: «Τι γίνεται στην πράξη;». Στην πράξη δεν είναι πάντα εύκολο να αλλάξουμε τη σκέψη μας. Από μικροί έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε με έναν συγκεκριμένο τρόπο και είναι δύσκολο να τον αλλάξουμε από τη μία στιγμή στην άλλη. Όμως γίνεται!

Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε καταρχάς είναι να ξεκινήσουμε!

Κάθε φορά που θα παρατηρήσουμε το συναίσθημα και τη διάθεσή μας να αλλάζει, ας αφιερώσουμε λίγο χρόνο στον εαυτό μας κι ας αναρωτηθούμε τι πέρασε από το μυαλό μας λίγο πριν. Με λίγα λόγια ας προσπαθήσουμε να αναζητήσουμε τη σκέψη (ή και την εικόνα) που πέρασε από το μυαλό μας. Αυτό επίσης δεν είναι εύκολο, γιατί όπως είπαμε οι σκέψεις μας είναι τόσο πολλές και περνούν τόσο γρήγορα από το μυαλό μας, που τελικά δεν γίνονται όλες συνειδητές. Με την εξάσκηση όμως, και με την παραπάνω προσοχή που δίνουμε στον εαυτό μας, αυτό θα γίνεται πιο εύκολο.


Αφού τις εντοπίσουμε λοιπόν (αν μας βοηθάει μπορούμε και να τις καταγράψουμε κάπου, καθώς με τον τρόπο αυτό τις βλέπουμε σε πιο ρεαλιστικές διαστάσεις ενώ όσο μένουν μόνο στο μυαλό μας φαντάζουν «βουνό»), ας προσπαθήσουμε να σκεφτούμε πιο λογικά, προβοκάροντας αυτές τις σκέψεις μας. Για παράδειγμα, αν εντοπίσω τη σκέψη «Δεν θα τα καταφέρω», μπορώ μετά να σκεφτώ τι έχω ως επιχείρημα για να στηρίξω αυτή μου τη σκέψη. Αμέσως μετά σκέφτομαι τι έχω στη διάθεσή μου ως αντεπιχείρημα που να αντικρούει αυτή τη σκέψη. Αν λοιπόν, συνειδητοποιήσω πραγματικά ότι η αρνητική μου σκέψη δεν στηρίζεται στην ουσία πουθενά (είναι δηλαδή δυσλειτουργική), αμέσως αρχίζει να αλλάζει και το τι νιώθω. Αν από την άλλη πλευρά αυτή η σκέψη στηρίζεται κάπου (π.χ. όντως δεν έχω προετοιμαστεί καθόλου και ο χρόνος περνά), θα με βοηθήσει όλη αυτή η διαδικασία ώστε να κινητοποιηθώ (σε αυτή την περίπτωση αποτελεί μια λειτουργική σκέψη).


(η συνέχεια στο επόμενο
happy life mag…)

 

Θεοδώρα Αναστασίου

Ψυχολόγος