Greek English French German Italian Japanese Russian Spanish

Get connected with Happy Life

Sign up for our newsletter



Διαφήμιση
Πώς να αναθρέψουμε ευτυχισμένα παιδιά PDF Εκτύπωση E-mail
howtoraisehappychildrenparttwoΜέρος Β’
 
Η αυτοαποτελεσματικότητα χτίζεται όταν κάποιος βλέπει ότι οι ίδιες του οι πράξεις οδηγούν σε αποτελέσματα και όχι οι πράξεις των γονιών του που γίνονται για λογαριασμό του. Για να αναπτύξουν τα παιδιά την αναγκαία για τη ζωή τους αυτοαποτελεσματικότητα πρέπει να κάνουν πολύ περισσότερα σε επίπεδο σκέψης, οργάνωσης, λήψης απόφασης, πράξης, δοκιμής και λάθους, ελπίδας, ονειροπόλησης και εμπειρίας ζωής.
 

Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι τα παιδιά δεν χρειάζονται την ανάμιξη και το ενδιαφέρον των γονιών τους αλλά όταν εξισώνουμε τους βαθμούς, τα πτυχία, τους επαίνους με τον σκοπό της παιδικής ηλικίας, στενεύουμε πάρα πολύ τα όρια του ορισμού της ευτυχίας για τα παιδιά μας. Ακόμη κι αν τα βοηθήσουμε να επιτύχουν κάποιες μικρές βραχυπρόθεσμες «νίκες» μέσω της υπερβολικής μας βοήθειας προς αυτά (όπως π.χ. ότι αν τα βοηθήσουμε με την εργασία τους θα πάρουν καλύτερο βαθμό), ίσως αποκτήσουν ένα μεγαλύτερο cv, αλλά καταλήγουν μακροπρόθεσμα σε ένα μεγάλο κόστος ενάντια στην αίσθηση του εαυτού τους. 

Θα πρέπει να ανησυχούμε λιγότερο για τόσο συγκεκριμένα πράγματα όπως π.χ. το καλύτερο σχολείο κ.λπ. και πολύ περισσότερο για το αν θα αποκτήσουν τις συνήθειες, τις ικανότητες, τη νοοτροπία, την ευεξία που θα τους επιτρέψουν να είναι επιτυχημένα όπου κι αν πάνε. 
 
Αυτό που τα παιδιά μας χρειάζονται είναι να είμαστε λιγότεροι εμμονικοί με τους βαθμούς τους και πολύ περισσότερο να ενδιαφερόμαστε για τα ίδια, παρέχοντας τα θεμέλια για την επιτυχία τους, βασιζόμενοι σε πράγματα όπως είναι η αγάπη. 
Από τη μεγαλύτερη παγκόσμια έρευνα που έγινε ποτέ για τον άνθρωπο (The Harvard Grant Study), βρέθηκε ότι η επαγγελματική επιτυχία στη ζωή, αυτή που θέλουμε για τα παιδιά μας, είναι αυτή που προέρχεται από τις «μικροδουλειές» που κάνει κανείς ως παιδί. Και όσο νωρίτερα ξεκινήσει τόσο το καλύτερο. 

Η έλλειψη του ενστίκτου και του κινήτρου στα παιδιά που οι γονείς τους βρίσκονται πάντα εκεί να τα βγάλουν από τη δύσκολη θέση, να σηκώσουν τα μανίκια και να σκεφτούν «πώς μπορώ να φανώ χρήσιμος στους συναδέλφους μου;», «πώς μπορώ να βρίσκομαι ένα βήμα μπροστά από αυτό που αναμένω να μου ζητήσει ο προϊστάμενος μου;», δεν τα οδηγεί τελικά στην επιτυχία. 
Ένα δεύτερο, πολύ σημαντικό, εύρημα της παραπάνω έρευνας λέει ότι η ευτυχία στη ζωή προέρχεται από την αγάπη. Όχι την αγάπη για τη δουλειά αλλά την αγάπη για τους ανθρώπους: τον σύντροφο, τον συνεργάτη μας, τους φίλους μας, την οικογένειά μας.

Έτσι, η παιδική ηλικία θα πρέπει να διδάσκει στα παιδιά μας πώς να αγαπούν, και δεν μπορούν να αγαπήσουν τους άλλους αν δεν αγαπούν πρώτα τον εαυτό τους. Και δεν θα αγαπήσουν τους εαυτούς τους αν εμείς, ως γονείς, δεν τους προσφέρουμε την άνευ όρων αγάπη μας.
 

(συνεχίζεται…)
 

Θεοδώρα Αναστασίου
Ψυχολόγος