Greek English French German Italian Japanese Russian Spanish
Διαφήμιση

Get connected with Happy Life

Sign up for our newsletter



Διαφήμιση
Το δέντρο της ευγνωμοσύνης PDF Εκτύπωση E-mail
thetreeofgratitudeparttwoτου Κωνσταντίνου Σμιξιώτη
 
Μέρος Β’
 
Όπως ο άνθρωπος της χαράς θα έβρισκε έναν δροσερό τόπο να ξεκουραστεί, μια όαση μέσα στη καυτή έρημο, μόλις η ευφορία των συναισθημάτων του ξεφούσκωνε, έτσι κι ο άνθρωπος της θλίψης ή δε θα έπεφτε σε μαρασμό είτε θα είχε πιαστεί γερά από τα κλαδιά του δένδρου της ευγνωμοσύνης και θα παρέμενε στη γη της ευδαιμονίας. Το κρίσιμο σημείο λοιπόν, είναι να φυτέψουμε στη ζωή μας αυτό το δένδρο.

Πριν απ όλα είναι απαραίτητο να καθίσουμε και να αναλογιστούμε με τι είμαστε προικισμένοι, ποια είναι τα δικά μας προικιά σε τούτη τη ζωή. Όλοι έχουμε, αλλά ενίοτε τα παρατήσαμε κρυμμένα στο ντουλάπι της νιότης. Τώρα είναι η ώρα να τα βγάλουμε και να τα εναποθέσουμε στη σειρά. Να δούμε που και πως το καθένα θα μας φανεί χρήσιμο. Αυτά μπορεί ένα είναι ένα ταλέντο, κάποιος σύντροφος, οι φίλοι μας, οι γονείς μας και πολλά ακόμη, αλλά κυρίως θα εστιάσουμε μέσα μας, στα δικά μας δώρα. . Είναι η ώρα να επενδύσουμε σε όσα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μας δόθηκε, τίποτε δε βρίσκεται μέσα μας ή δίπλα μας τυχαία. Αυτός είναι ο σπόρος του δένδρου που θα γίνει κάποτε κορμός Κατόπιν πρέπει να αρχίσουμε να τον φροντίζουμε.

Κάθε μέρα πρέπει να εναποθέτουμε μια , έστω ελάχιστη, σκέψη για να θρέφουμε τις ρίζες του. Μια σκέψη ευγνωμοσύνης για ό,τι μας έχει δοθεί. Κάθε πρωί καθώς σηκωνόμαστε απ το κρεβάτι μπορούμε να το ποτίσουμε λέγοντας νοερά ή φωναχτά, δεν έχει σημασία : Σ’ ευχαριστώ που είμαι καλά κι όλα γύρω μου είναι υπέροχα, σε παρακαλώ, ευλόγησε τη μέρα μου. Μπορείτε, επίσης, να φέρετε στο μυαλό το χαμόγελο του παιδιού σας που είναι καλά, την υγεία σας, ένα όμορφο λουλούδι, ένα ζωάκι που αγαπάτε, κάθε τι απλό που συντροφεύει την ζωή σας, για αρχή όσο πιο μικρό κι απλό τόσο πιο εύκολα θα το κάνετε και τόσο πιο γόνιμα θα θρέψετε τις ρίζες του. Μη ξεχνάτε: Η μεγάλη δόση μπορεί να το κάψει. Ουκ εν τω πολλώ τω ευ, ακόμη και για το λίπασμα της ευγνωμοσύνης. Ο λόγος θα συζητηθεί κάποια άλλη στιγμή.

Γνωρίζω πως πολλοί από σας μπορεί να σκεφτείτε ότι κάτι από τα παραπάνω δε το έχετε, το έχετε χάσει, αλλά μη πέσετε σ΄αυτή τη παγίδα, είναι επείγον, να την προσπεράσετε και να παραμείνετε σταθεροί σ’ αυτό που έχετε, αυτό που σας κρατάει τώρα συντροφιά είναι για σας ένας φύλακας άγγελος, μη το αγνοείτε επειδή η σκέψη θέλει να επιστρέψει εκεί που ζει η απώλεια.
Γνωρίζω ότι πολλές φορές θα είναι σκληρό, επώδυνο και δύσκολο, αλλά αν το επαναλαμβάνετε με πίστη καθημερινά, το δένδρο της ευγνωμοσύνης θα ριζώσει, θα μεγαλώσει και θα θεριέψει και τότε οι καρποί που θα σας προσφέρει θα είναι απίστευτα ηδονικοί.

Να έχετε εμπιστοσύνη, γιατί τίποτε δε χάνεται, επιστρέφει για λίγο στη πηγή του, ενδύεται ένα νέο φόρεμα κι επανέρχεται πάλι στη ζωή σας , σαν ένας καρπός του δένδρου της ευγνωμοσύνης. Αρκεί αν έχετε φτιάξει μια φωλιά γι αυτό, μια ζεστή θέση στη καρδιά σας γεμάτη αγάπη κι ευγνωμοσύνη, ειδάλλως που να έρθει και γιατί.

Ό,τι ευλογείτε θα επιστρέφει πάλι σε σας, το ίδιο με μια άλλη μορφή, αρκεί να υπάρχει το δένδρο που θα το μετουσιώσει σε καρπό του για να τον δρέψετε. Οι σκέψεις σας πρέπει να γίνουν αδράχτια και να απλωθούν πάνω στα κλαδιά του, και τότε ποτέ δε θα πέσετε, ούτε από χαρά ούτε από θλίψη. Θα ταλαντεύεστε, θα δοκιμάζεστε, θα πέφτετε, αλλά θα έχετε πάντα τη δύναμη να σηκώνεστε και να έλκεστε από το δένδρο της ευγνωμοσύνης που τώρα στέκεται πανώριο στη γη της ευδαιμονίας και σας προσφέρει τα δώρα του, τα δικά σας πράγματα που κάποτε το πότισαν και το έθρεψαν, αλλά με μια νέα αξία, την αληθινή τους αξία.

Στο τέλος όλα αυτά γίνονται γνώση και σοφία, ενόσω εσείς συνεχίζετε ακατάπαυστα κι ακούραστα να το φροντίζετε. Μια απλή σκέψη καθημερινά, κι εκείνο θα σας το ανταποδώσει. 
Τώρα ίσως δεν είστε σε θέση να φανταστείτε τι έργο επιτελείτε με αυτή την συνεχή πρακτική, αλλά όταν έρθει η στιγμή που θα δείτε τα κλαδιά του δένδρου φορτωμένα γλυκά φρούτα, θα ριγήσετε από συγκίνηση. Όταν μπορέσετε και δείτε πίσω από τις μορφές, κάποτε, θα γνωρίζετε πώς ότι χάθηκε , επέστρεψε με μια άλλη υλική ενδυμασία κι αυτό θα το οφείλετε στο δένδρο της ευγνωμοσύνης, γιατί αποκτήσατε το δικαίωμα να λάβετε, πετύχατε στη δοκιμασία της προσωρινής απώλειας, σταθήκατε στο ύψος του κέντρου, πάνω στο δίπολο της ζωής, εκεί που βασιλεύει η εσωτερική γαλήνη. Τότε όταν λάβετε, δε θα χαρείτε, θα δακρύσετε από ευγνωμοσύνη.

Μη λησμονάτε το δέντρο της ευγνωμοσύνης, οι ρίζες του πρέπει να απλώσουν σε όλη τη γη, να συναντήσουν τα δένδρα των συνοδοιπόρων μας και να γίνει ο πλανήτης ξανά, ο κήπος της εδέμ, γεμάτος από δένδρα της ευγνωμοσύνης, δένδρα της γνώσης που κάποτε ο καρπός του φαγώθηκε άπληστα και δίχως σοφία.
 

http://enallaktikidrasi.com/2016/06/dentro-eygnwmosynhs/